|
ECA tarafından bildirilen yaşam boyu prevalansı %1.3 tür. Erkeklerde 15-25 yaşlar arasında, kadınlarda ise 25- 35 yaşlar arasında sık görülür. Erkek hastaların seyri kadınlara göre daha kötüdür.
Genetik olarak geçme olasılığı vardır. Anne ya da babadan sadece birisi şizofren ise, çocuğa geçme olasılığı %12, her ikisi de şizofren ise % 40’ tır.
KAREKTERİSTİK SEMPTOMLAR:
HEZEYANLAR(SANRI): Paranoid, alınganlık, perseküsyon, grandiöz, mistik, ya da somatik hezeyanlar olabilir.
HALLÜSİNASYONLAR: İşitsel, görsel, koku, tad, dokunsal hallüsinasyonlar olabilir.
DEZORGANİZE KONUŞMA: Sıklıkla konuşurken sapmalar olur ya da tamamen sözcük karmaşası olur.
DEZORGANİZE YA DA KATATONİK DAVRANIŞ
NEGATİF BELİRTİLER: Duygulanımda azalma ya da küntleşme, konuşma azlığı ve istemsizlik
Genellikle ergenlikte belirtiler başlar. Bu belirtiler ilerleyen dönemde ilk psikotik epizod ile sonuçlanır. Sonra ki yıllar içinde nüksler gelişir ve her nüks ile seyir daha kötüleşir. Şizofrenlerin % 20-30’ u normal yaşantılarını sürdürür. Hastaların % 40- 60’ ında ise hastalık oldukça belirgin etkiler.
TEDAVİ
ANTİPSİKOTİKLER
Klasik AP: HALOPERİDOL( NÖRODOL), KLORPROMAZIN ( LARGACTİL), TİYORİDAZİN ( MELLERİL), VB…
Atipik AP: KLOZAPİN ( LEPONEX), RİSPERİDONE ( RİSPERDAL), KETİAPİN (SEROqUEL), OLANZAPİN ( ZYPREXA), ZİPRASİDONE ( ZELDOX)
2. PSİKOSOSYAL TEDAVİLER
DAVRANIŞ TERAPİSİ
AİLE YÖNELİMLİ TERAPİLER
GRUP TERAPİSİ
KAYNAKLAR:
Kaplan HI, Sadock BJ. Synopsis of Psychiatry. Behavioral Sciences, Clinical Psychiarty. Eighth Edition. 1998.
|
